Bulimia

• Home
• Forum
• Kontakt

Bulimia

Zaburzenia odżywiania są dziś powszechnym tematem, zarówno w mediach jak i w szkołach, gdzie próbuje się dotrzeć z edukacją i profilaktyką do jak najszerszego grona zagrożonych osób. Wciąż jednak corocznie przybywa kobiet, a coraz częściej i mężczyzn, dla których jedzenie i zwyczaje z nim związane przestały być codzienną czynnością, a stały się problemem, obsesją i chorobą. Rozpoznajesz u siebie lub u kogoś ze swoich bliskich symptomy zaburzeń odżywiania? Sprawdź, co możesz zrobić, zanim choroba zaostrzy się i dowiedz się, gdzie szukać pomocy.
 
Życie z bulimią

Bulimia to choroba z grupy zaburzeń odżywiania, którą cechuje nadmierne spożywanie pokarmów, a następnie ich pozbywanie się poprzez wymioty lub przyjmowanie dużych dawek środków przeczyszczających, na przykład herbatek odchudzających lub tabletek na bazie senesu, rzewienia czy kruszyny. Bulimia jest bardzo bliska innemu zaburzeniu odżywiania – jedzeniu kompulsywnemu. Jedyną różnicą jest fakt, że jedzący kompulsywnie nie pozbywają się następnie spożytego pokarmu, co sprawia, że częściej niż bulimicy przybierają na wadze. Ataki wilczego głodu są jednak wspólne dla obu chorób. Głód pojawia się najczęściej w odpowiedzi na silne napięcie emocjonalne- zarówno pozytywne jak sukces zawodowy czy udana randka, jak i negatywne- zły dzień, przygnębienie, samotność. Jedzenie- szybkie, w dużych ilościach, najczęściej bardzo kalorycznych, tłustych lub słodkich potraw, które nie wymagają długiego przyrządzania, pozwala zniwelować napięcie. Niestety, zaraz po pojawiają się wyrzuty sumienia oraz  lęk przed przybraniem na wadze, co zmusza chorą osobę do pozbycia się spożytego pokarmu przy użyciu drastycznych nieraz środków.

Bulimia objawy

Na bulimię chorują najczęściej młode kobiety, w wieku 15-30 lat, choć w ostatnich latach zdarzają się coraz częstsze przypadki zachorowań u mężczyzn oraz w grupie coraz młodszych osób. Dużą winą za powstawanie choroby obarcza się środki masowego przekazu lansujące nieustanną modę na szczupłą sylwetkę i pogoń za doskonałością.

  Typowe objawy bulimii to:

• spożywanie bardzo dużych ilości pokarmów w ciągu krótkiego czasu (<2h)
• jedzenie, mimo zaspokojenia uczucia głodu, niejako przymusowe
• poczucie utraty kontroli nad jedzeniem
• po jedzeniu wykonywanie czynności mających nie dopuścić do przybrania na wadze: wymioty, przyjmowanie środków przeczyszczających, leków moczopędnych, głodówka

Medycznym kryterium rozpoznania bulimii jest stwierdzenie przynajmniej 2 ataków w tygodniu w okresie 3 miesięcy, ale powody do niepokoju powinny pojawić się znacznie wcześniej. Każde prowokowanie wymiotów lub wypróżnień, które ma na celu jedynie kontrolę nad masą ciała wymaga konsultacji z psychologiem

Gdzie szukać pomocy dla chorych z bulimią?

Nieleczona bulimia jest chorobą groźną dla zdrowia i życia, a bardzo rzadka zdarza się, że schorzenie cofa się samoistnie bez pomocy lekarza. Z tych powodów konsultacja- początkowo psychologa, a jeśli ten stwierdzi konieczność zastosowania farmakoterapii- również lekarza psychiatry, jest niezbędna. Leczenie bulimii polega głównie na psychoterapii oraz wyrabianiu prawidłowych nawyków żywieniowych i uczenie sposobów radzenia sobie z kumulującym się napięciem. Jeśli psychoterapia okaże się nieskuteczna, dołącza się leczenie farmakologiczne, najczęściej za pomocą leków przeciwdepresyjnych.